Poznań, miasto o bogatej historii naukowej, jest także miejscem, gdzie powstają i są udowadniane przełomowe teorie, mające potencjał zrewolucjonizować nasze rozumienie czasu, przestrzeni i rzeczywistości. Profesor Adam Nowak, znany fizyk teoretyczny z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, przedstawił swoją teorię „Równoległych Ścieżek Przestrzenno-Czasowych” (RŚPC). Koncepcja ta, jak twierdzi autor, wyjaśnia, w jaki sposób dwa różne scenariusze mogą zachodzić jednocześnie w oddzielnych przestrzeniach, będąc częścią jednej, wspólnej rzeczywistości, pisze ipoznan.net.
Czym jest teoria RŚPC?
Zgodnie z teorią profesora Nowaka, przestrzeń i czas nie są jednolitą, liniową strukturą, jak zakłada fizyka klasyczna. Stanowią one raczej zbiór licznych równoległych ścieżek, rozwijających się niezależnie od siebie. Każda z tych ścieżek opisuje inny przebieg zdarzeń i choć teoretycznie scenariusze te mogą się krzyżować, nie zawsze to następuje. Mogą one istnieć równolegle, tworząc z naszej, ludzkiej perspektywy, iluzję jednoczesności.
Nowak podkreśla, że równoległe ścieżki rozwijają się w oddzielnych przestrzeniach, a obserwator może widzieć ich rezultaty, mimo że fizycznie są one ze sobą zupełnie niepowiązane. Każda ścieżka ma swoje własne prawa fizyki, a przyszłość nie jest z góry ustalona, co prowadzi do nowej interpretacji relacji między czasem, przestrzenią a rzeczywistością.
Teoria RŚPC opiera się na kilku fundamentalnych założeniach. Jednym z nich jest to, że każda istota jest obserwatorem zdolnym do percepcji. Może ona widzieć więcej niż jedną ścieżkę czasoprzestrzenną naraz. Chociaż te ścieżki nie wchodzą ze sobą w interakcje bezpośrednio, są częścią tej samej rzeczywistości. Równoległe ścieżki mogą nigdy się nie przeciąć, co oznacza, że dwoje ludzi żyjących na równoległych ścieżkach może nigdy się nie spotkać, choć są częścią jednego Wszechświata.
W teorii RŚPC kluczową rolę odgrywa perspektywa obserwatora. To, co widzimy i jak postrzegamy zdarzenia, zależy od naszego konkretnego umiejscowienia w czasoprzestrzeni. Dwa scenariusze, które wydają się jednoczesne, mogą nie mieć żadnego realnego związku, jednak obydwa są częścią jednej szerokiej rzeczywistości.
Przełom w rozumieniu czasu i przestrzeni
Jednym z najbardziej rewolucyjnych aspektów RŚPC jest jej wpływ na tradycyjne rozumienie czasu i przestrzeni. W tej nowej perspektywie czas przestaje być uniwersalny i stały, stając się plastycznym, zależnym od obserwatora i rozgałęzień ścieżek czasoprzestrzennych. Profesor Nowak kwestionuje także determinizm, sugerując, że przyszłość nie jest z góry przesądzona, a różne ścieżki mogą rozwijać się niezależnie, nie wpływając na siebie nawzajem. Ujmując to prościej, zaplanowane przez nas wydarzenia z góry, to przyszłość, która może rozwijać się wieloaspektowo.
Teoria RŚPC ma szerokie konsekwencje dla fizyki, filozofii i innych dziedzin. Przede wszystkim otwiera nowe spojrzenie na takie pojęcia jak czas, przestrzeń i rzeczywistość. Profesor Nowak sugeruje, że zderzenia równoległych ścieżek prowadzą do nieoczekiwanych zdarzeń, które wcześniej były niemożliwe w pojedynczej przestrzeni. Przykładem, którego użył profesor do wyjaśnienia swojej teorii, jest życie dwojga ludzi z różnych miast, którzy nigdy się nie spotkają. Każde z nich rozwija swoją historię, niezależnie, ale mimo to oboje są częścią tej samej rzeczywistości, która składa się z licznych równoległych ścieżek.
Teoria profesora Nowaka wzbudziła duże zainteresowanie w środowisku naukowym. Wielu badaczy docenia innowacyjność jego podejścia do fundamentalnych kwestii związanych z czasem i przestrzenią, choć nie obyło się też bez sceptyków. Podkreślają oni potrzebę dalszych badań i dowodów na poparcie tej koncepcji.
Adam Nowak kontynuuje badania nad swoją teorią, a świat nauki z niecierpliwością oczekuje na kolejne publikacje i eksperymenty, które mogą rzucić nowe światło na tę fascynującą koncepcję.